Doorgaan naar hoofdcontent

Ik kan het ook niet helpen

ik kan het niet helpen dat je hier niet thuis bent,
zelf kom en ga ik hier ook maar. ooit ben ik hier te lang
gebleven, dat is waar,(net zoals nu, trouwens)
en dat is allicht te zien. alle kamers in dit huis dragen
sporen van wat ik er achteloos heb achtergelaten.

bezoek me toch maar, hier ken je me tenslotte het best.

een samenvatting is het hele verhaal niet, zij is rechtdoor,
slaat geen enkele interessante zijstraat in en gaat
voorbij aan de woorden die destijds in mijn hoofd rondspookten.
zij hoort geen tweede stem die zo mooi en doordringend kan klinken,
maar het zegt natuurlijk wel iets, als jij hier zo staat.

dus val niet over de boeken, de oude sporttassen;

en nog minder over het vale behang, de posters...
denk niet aan wat er in het stof geschreven staat,
het meeste gaat niet mee naar dat andere leven,
omdat het in feite al verdwenen was of tot rust
gekomen op een plaats waar ik het kon vergeten.

bezoek me toch maar en neem voorlopig een reiskoffer mee om te blijven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

afgeknipte handschoenen

met afgeknipte handschoenen - ze rafelen en de draadjes kriebelen tussen mijn vingers - werk ik met een scherm voor mijn neus aan wat ik straks zal moeten uitprinten of met opmerkingen terugsturen. ondertussen wordt het dak geïsoleerd en elke buitenmuur volgespoten met plastic bolletjes - niet speciaal voor mij, ik wikkel mezelf graag in dekens, draag laag over laag op mijn lijf, lees een boek in de stoffigste hoek van dit vochtige huis. maar ik leef hier niet zonder hun twee, dus behoor ik te plannen en te verbeteren met halfwassen handschoenen om mijn tere boekhoudersvingers, die op een toetsenbord thuis horen, geen blote en vereelte buitenhanden om de steel van een spade geklemd. werken aan toekomst, steeds meer toekomst. wearing fingerless knit gloves - they have freyed a bit and the short threads tickle me whenever I touch my face - I work with my nose close to a computerscreen on something I will have to print lateron or send back with ...

vluchtweg

niets meer in de weg onderweg niets meer om van weg te komen kale bomen zonder takken hun gewrongen vormen smelt-water-modder-bodem onder alles weg-gewoeld boven sulfermist betekenis  verdwenen - de vormen geen tijd om bij te komen geen tijd om weg te komen vlucht - weg weegt - beweegt laat slechts - laat slecht een afdruk van wat weg is, weg

huidloos

 wij lepelden uit zoetgevooisde melk met honing en knetterden en pulsten in elkaars buurt als over pelsen, donzen huiden bewogen wij toen nog over elkaar, ademden elkaars woordjes beter dan wij dat zelf zouden kunnen waarom grepen wij daarna zo op elkaar in  waarom gaven wij daarna zo uit op elkaar waren wij al die tijd samen een lege bril dreven wij al die tijd als verdronken inkt in een uitgeschreven rivier,                                                              houdt dit ooit op wij lepelen gretig en gretiger, bijten  vol vuur happen uit elkaars buurt huidloos zoeken wij een pijnlijk, teder en ademloos perfect onuitgesproken woord